خانواده ای منتظر است. البته فقط بچه هایش. منتظر تنها دلخوشی شب عید. در کوچه ای خلوت و تنگ و تاریک. صدای گوزن های پرنده که الان یه ماشینه شنیده می شه. مردی ناشناس از ماشین میاد بیرون و هدیه های بچه ها را می ده و دل اون ها را شاد می کنه. کسی از این مرد خبر نداره. این مرد اومده که کسی نگه بابا نوئل دورغه.papa noel

***

این صحنه شب تولد حضرت مسیح با دیدن فیلم های متعدد مدام از توی ذهنم رد می شد و تمرکزم را می گرفت. عجب دروغ شیرینیه این بابا نوئل !! دروغی که به راحتی می شه به حقیقت تبدیلش کرد.

بعد این افکار به ذهنم رسید که فرهنگ ما ایرانی ها از هر فرهنگ دیگری غنی تره. شاید یونانی به پای ما برسه. وقتی به ضرب المثل های فارسی نگاه می کنی می بینی که حتی مقایسه اون ها با ضرب المثل های دیگر ملل خنده داره. وقتی ادبیاتمان را مقایسه می کنی جماعت عظیمی از نوابغ را در مقابل تک ستارگانی مثل شکسپیر می بینی. این فرهنگ از لحاظ غنی بودن با دیگر فرهنگ ها خیلی فاصله داره.

اما در فرهنگ های دیگر پره از نماد ها. فرهنگ یونان که برای هر چیزی یه نماد داره. ولی من با یونان کاری ندارم. اون ها خیلی غنی هستند. من با غربی ها کار دارم که فقط بابا نوئل را دارند اما حفظش کردند. برای من همیشه سوال بوده که آیا ما هم چنین نمادی داریم. به راستی چرا نماد ها در فرهنگ ما این قدر کمه. ایا ریشه در بت پرستی ستیزی داره ؟

در فیلم های جدید غربی ها موضوع اصلی این شده که کودکی بابا نوئل را باور نداره ولی در آخر فیلم باور می کنه. اون ها حتی نمی خوان از بابا نوئل نماد بسازند. می خوان حقیقت باشه. اون ها همین یک نماد را حفظ می کنند و ما از دست می دهیم. نوئل در لغت به معنای سرود میلاد مسیح است.  شنیده ام که در زمان کودکی پدر و مادر ما عیدی ها را شب بالای سر بچه ها می گذاشتند و می گفتند عمو نوروز آورده. ولی الان کسی عمو نوروز را نمی شناسه.

از نماد های نوروز حاجی فیروز و عمو نوروزحاجی فیروز و عمو نوروز را می شناسم. حاجی فیروز نماد پایکوبی در سطح شهره. نماد عمو نوروز هم که نقشش دادن شیرینی و پول و تخم مرغ رنگی به بچه هاست داره به فراموشی سپرده می شه.

می شه از این نماد استفاده های خوبی کرد.

اگر کسی نکته ای به ذهنش می رسه بگه.

 

 

 

 

 

 

این بحث ادامه داره ...

نوشته شده توسط علیرضا کریمی در ساعت 11:14 | لینک  |