چند روز پیش برنامه ورزش از نگاه۲ سری به محمد پارسا زد. گزارشگر سراغ برادر بزرگتر محمد رفت تا اخبار جدید را جویا شود.

برادرش گفت روز حادثه بهش اطلاع دادند که یک راننده تاکسی روپوش سفید تنش کرده بود به جای راننده آمبولانس اونجا بود. بعد وارد شدن ضربه، روی محل ضربه یخ گذاشتند که  وضع رگ ها را خراب تر کرد. مرحله کما شروع شد. پزشک به حرمت لباس ورزشکاری حاضر شد به امید ۱ درصد زندگی عملش کنه. حدود ۴ ماه کما و بعدش را همه می دونند. قضیه همون فوتبالیستی که همه می شناسند.

اما خبر جدید این بود که حقوق محمد از اول امسال (۱۳۸۷) قطع شده. دیگر پولی بهش نمی دهند (یعنی فکر کنم حدود ماهی ۲۰۰ هزار تومان). خانواده از عهده ساعتی ۲۵ هزار تومان فیزیوتراپی و ۲۰ هزار تومان گفتار درمانی بر نمی آیند. توجیه قطع شدن حقوق اینه که محمد دو جا کار می کنه !!! در واقع چون باشگاهش بهش ماهی ۲۰۰ هزار تومان کمک می کنه این توجیه ساخته شده !!!! نتیجه این که محمد پارسا که کم کم داشت قاشق دست گرفتن را یاد می گرفت مجدد به حال وخیم برگشت. به علت این که مغز به کبد فرمان کافی نداده، محمد هپاتیت گرفته و سفیدی چشمانش کاملا زرد پر رنگ شده. حتی یک دکتر براش نفرستاده اند. مادرش فقط جابجایش می کنه تا زخم بستر نگیره. برادر را از اتاق های ادارات مختلف بیرون انداختند. راهرویی نبوده که نرفته باشه و این به قول خودش انصاف نیست. به قول برادر بزرگ تر امثال محمد فقط ابزار تبلیغات هستند. بیمه محمد را که دردی را دوا نمی کنه به رخش می کشند.

در کشوری که برخی آقایون چند شغل دارند و چه پول ها رد و بدل می شه نون بری از این نوع شرم آوره.

محمد با جملات بریده بریده رو به دوربین گفت "از مردم ممنونم"