این فیلم قدیمی ترین فیلمی (بعد از دیکتاتور بزرگ چاپلین) بود که همیشه دوست داشتم ببینم. البته نه به خاطر خود فیلم بلکه به خاطر کنجکاوی. داستان آقای جان مریک (ژوزف مریک) یک داستان واقعی بوده که در انگلستان  اتفاق می افته. زمان ملکه ویکتوریا. دو نکته توجه من را جلب کرد.

اول این که فیلم نامه به هیچ وجه نمی خواست از چهره عجیب مرد فیل نما به عنوان یک ابزار هیجان استفاده کنه و به معمولی ترین حالت ممکن این هیبت را به بیننده نشان داد و در سراسر فیلم هم این مساله را عادی نشان می داد و با این شخصیت به عنوان یک بیمار برخورد می کرد نه یک انسان مخوف فیل نما. به طوری که من بیننده در اوایل فیلم احساس خوبی از دیدن این چهره ناموزون نداشتم اما از اواسط فیلم به بعد تمام توجه من به شخصیت او معطوف شد نه چهره اش.

فیلم نامه مستقیما از روی خاطرات دکتر معالج ژوزف مریک نوشته شده.

                                         

نکته دوم بحث گریم بود. بد نیست بدانید که گریم این فیلم واقعا دردسر ساز بود و گریمور های مختلف شانس خود را امتحان کردند. برخی از این گریم ها حتی برای فیلم ساز هم چندش آور بود. نهایتا یک گریمور ادعا کرد که می تواند از عهده این کار برآید به شرط این که ماکت جمجمه نگهداری شده ژوزف مریک در موزه را برایش بیاورند تا دقیقا یک نسخه برابر اصل بسازد. جدا که عالی کار کرد.

اگر این فیلم را ندیده اید و مایل به دیدنش هستید تکرارش پنجشنبه ظهر از سینما۴ پخش می شه.