بچه های مکانیکی دکتر کریر را خوب می شناسند. صاحب بزرگ ترین شرکت تهویه مطبوع. او وقتی جوان بود در شرکت بوفالو فورج کار می کرد. روزی به وی ماموریت نصب یک دستگاه تصفیه گاز را در کارخانه شیشه سازی پیترزبورگ را دادند که میلیونها دلار ارزش داشت. او این کار را کرد ولی نتیجه لازم را نگرفت.

خودش می گوید : این شکست فکرم را پریشان کرد. کار تمام دستگاه های بدنم و معده و روده ام مختل شد. کار به جای رسید که از ناراحتی و اضطراب لحظه ای آرامش نداشتم تا یک ساعت بخوابم. ...

 کریر همان موقع یک شیوه برای غلبه بر اضطراب خودش به کار برد.  اول موقعیت خود را دقیقا سنجید. تصور کرد در بدترین حالت ممکن چه اتفاقی برایش رخ می دهد. اعدام و زندان نبود. اخراج از کار بود یا یک ضرر بزرگ مالی. در مرحله بعد تصور کرد با وقوع بدترین حالت چه کاری خواهد کرد . به هر حال می توانست پس از اخراج شغل دیگری پیدا کند. سرانجام به یک آرامش رسید و خیالش راحت شد چون دیگر درک خود را از موقعیت داشت. در مرحله بعد با آرامش خاطر و تمرکز تمام سعی خود را برای مشکل کرد و باعث شد که ضرر ۲۰۰۰۰دلاری به ۵۰۰۰ دلار تبدیل شود. اما در صورت تشویش و نگرانی می توانست سلامتی خود را از دست بدهد و ۲۰۰۰۰ دلار هم ضرر کند.

این تکنیک مبارزه با اضطراب به تکنیک کریر معروف شد :

مرحله اول : از خود بپرسید که بدترین وضعی که ممکن است پیش بیاید چیست ؟

مرحله دوم : خود را برای مواجهه با آن بدترین وضع ممکن مهیا کنید.

مرحله سوم : با خیالی راحت و آسوده در اصلاح آن بدترین وضع ممکن کوشش کنید.

داستان های واقعی جالبی از افرادی شنیده ام که با استفاده از تکنیک کریر با مرگ و نابودی جنگیده اند و نتیجه معجزه آسای آن را دیده اند.

پ.ن : این تکنیک جدیدا به درد من هم خورده است.