۵۰۰-۱۴۰۰ سال پیش یه نفر که شاید بیشتر از خیلی از الانی ها علی را درک کرده بود ، بیشتر از خیلی از الانی ها می شناختش ، به خاطر این که نتونست تحمل کنه ، ظرفیت پیروی از علی را نداشت ، ظرفیت دیدن دین علی را نداشت ، در سپیده دم شمشیر خود را در مکانی که خودش قبول داشت مقدسه و حرمت داره بر فرق سر شاه عدالت فرود آورد و علی را نه برای اولین بار و نه برای آخرین بار کشت.

شاید می دونست که در بین قاتلین علی لااقل از همه بیشتر علی را می شناسه ، از همه بیشتر علی را درک کرده ، از همه بیشتر می دونه که چرا این کار را کرد. لااقل خوب می دونه که کم آورده و ظرفیت نداره. لعنت بر او که علی کشی را باب کرد.

علی تا قبل از اون مظلوم بود. بعدش هم مظلوم. علی از اون شب به بعد بارها و بارها تکه تکه شد. هر کس به نوعی علی را تکه تکه کرد. هر کس او را در نظر خود معنا کرد. هر کس راه او را به خودش بست. هر کس به نوعی پشت نام او پنهان شد . و هیچ کس نفهمید که به راستی ابن ملجم زمانه است نه پیرو علی. نفهمید که علی را نشناخته ...

علی مدام تکه تکه می شه و دادرسی نیست ... علی تنهاست ... علی زنده است ...