این دفعه که رفته بودیم کوه هی با یه چیزی که قرار شد زیاد ازش حرف نزنم عکس می گرفتم و قصدم هم این بود که عکس پاناروما از هر دو نوع عمودی و افقی بسازم. البته نیت ، عشق به هنره ولی زدن پوز سد (سید) علی میرطار هم می تونست انگیزه خوبی باشه. آقا خلاصه هر چی عکس گرفته بودم را بررسی کردم و خواستم به علت کل کل و البته بلد نبودن PhotShop ،با Paint کار کنم.

آقا مخلص کلوم این که نشد که نشد و بنده همین جا سر تعظیم و تواضع (!!!!!) فرو پایین آورده و اعلام می کنم که بنده این کاره نیستم و این کارها کار هر اسبی (کسی) نیست و آدم وارد می خواد . اگر هم بشه، با Paint خداییش نمی شه ! خلاصه بنده تسلیم هستم و کم آوردم.

جدیدا به بیماری خفنی مبتلا شدم که در مرحله مزمن و حادش قرار داره. هر کسی هم که نیم دقیقه با من هم صحبت می شه بهش اعتراف می کنه و بدبختی به رویم هم می آره. حتی هاتف خرچنگ که بعد مدت ها از خارج برگشته بود در جا با اولین ملاقات با من تو وبلاگش نوشت که "براش نگرانم" ... ولی فکر کنم این قضیه پاناروما کمی به درمان اینجانب کمک کرد.

پ.ن ۱: آسمون دودی و داداشش به اینترنت دسترسی ندارند. برای همین انگیزه من هم برای نوشتن کم شده.

 پ.ن ۲: این را نوشتم تا اون هایی که منتظر اثر هنری من بودند بی خود دلخوش نباشند.