چند روزی هست با سایت بالاترین آشنا شدم. البته از قبل تا حدودی می شناختمش و هاتی بچه خرچنگ با گذاشتن برخی لینک های من به بیشتر شدن بازدید کننده کمک می کرد. ولی چون متاسفانه این سایت در ایران فیلتر شده، به تازگی که تونستم از سد فیلترش رد بشم بیشتر بهش سر می زنم. در مورد سایت مذکور نکات جالبی را مشاهده کردم. مهم ترینش دور هم بودن و به اشتراک گذاشتن لینک ها بود. و محترمانه ترین ویژگی این سایت، سیستم نظر منفی دادن. شما اگر لینکی را مشاهده کردید می توانید در صورت تمایل به آن رای مثبت دهید تا لینک رتبه بهتری پیدا کرده بیشتر در معرض دید و بررسی باشد. اما نکته مهم اینه که اگر به لینکی خواستید رای منفی بدهید، باید حتما یکی از دلایل لازم را انتخاب کنید وگرنه امکان دادن رای منفی وجود ندارد. دلایل هم طوری تنظیم شده اند که جایی برای لج و لجبازی باقی نمی ماند. ممکنه از مطلبی که نوشته شده جوش بیاری ولی راهی برای دادن رای منفی نداری. فقط می تونی با ندادن رای مثبت به سهم خودت یه حرکتی انجام داده باشی. به علاوه در روز به تعداد محدودی اجازه رای منفی دادن به ملت را داری. این خودش نکته خوبی ه که فضا را از نظر اخلاقی امن می کنه. از طرفی به علت گرد هم اومدن افراد و این که تنها از یک منبع استفاده نمی کنه، از بروزی خوبی برخورداره و می شه اخبار داغی را در اون دنبال کرد. از نظر اخلاقی و فرهنگی هم مشکلی درش ندیدم.

البته ممکنه یه نفر در نگاه اول ببینه که بیشتر در این سایت مطالب انتقادی و بعضا تهاجمی لینک داده می شه و خوب هم رای می آره. خب طبیعیه. وقتی در ایران فیلتر باشه و بیشتر افراد خارج از ایران بهش دسترسی داشته باشند، بیشتر زاویه دید اون ها دیده می شه. درواقع فیلترینگ این سایت بیشتر به ضرر نظام شده تا به نفعش. البته با شناختی که از آقایون پیدا کردم، براشون نه منافع اسلام مهمه نه نظام و نه هر چیز دیگه. فقط قدرت مهمه که به طرز ناشیانه و بچگانه ای دودستی چسبدنش.

سال ها پیش سرگرمی کاربران اینترنتی صرفا سر زدن به سایت های حاوی جک و عکس خنده داره بود (البته استفاده غیر خلاف) و پرسه زدن در چت روم ها که اوج علافی بود. اما کم کم سایت های جک از رونق افتادند و چت روم ها فیلتر شد. یک دلیل استفاده به درد بخور نکردن از اینترنت هم کمبود امکانات و سرعت بود. در دوره بعد بیشتر سرگرمی ها به سمت استفاده درست از ایمیل که تازه داشت رسمی می شد و همچنین سایت های عضویتی نظیر اورکات بود که در ظاهر تنها هدفش راه پیدا کردن از دنیای حقیقی به مجازی بود. بعد از اون سیر وبلاگ نویسی رشد کرد و از این زمان به بعد اینترنت و استفاده اینترنتی رونق گرفت. چون فضای نت افتاد دست کاربران و همیشه کاربران وبلاگ نویس پاسخ گوی بهتری برای مخاطبینی از جنس خودشان بودند. این روند تا حد زیادی سطح فرهنگی را بالا آورد هرچند که طبیعتا بی فرهنگی ها هم راه خودشون را پیدا کردند، ولی با نظارت مسئولین وبلاگ گاه ها اوضاع تا حدی ایمن است. اکنون مردم در سایت های دور هم جمع شدنی کمتر دنبال سرچ عکس خودشون و دوستاشون هستند، بلکه بیشتر در فکر انتشار نظراتشون می باشند. و این یک حرکت مفید به سمت استفاده از رسانه های ارتباطی است.

برای کسانی که هنوز در مقوله فیلترینگ دنبال دلیل منطقی می گردند، بلافاصله چرایی فیلترینگ بالاترین در ذهنشون مطرح می شه. اینجاست که باید رد یابی کرد و دید فیلترینگ بیشتر شامل چه سایت هایی است. زمانی چت روم ها. بعد از اون اورکات. در مدت کوتاهی گزاگ، حتی سراغ فیلتر کردن 360 هم رفتند که زورشان نرسید. زمانی سرگرمی مردم پرسه زدن در سایت های خبری بود که اکنون بسیاری از آن ها، که بعضا معتبر هم بودند فیلتر شده اند. سایت های اشتراک فیلم هم از این قائده مستثنی نشده اند. و در این میان فیلترینگ را در درجه اول در کمین هر موقعیت دور هم جمع شدنی می بینی و در درجه دوم سلایق (دقیقا سلیقه شخصی) سیاسی فرد مسئول، و در درجه دوم شاید موارد غیر اخلاقی می باشد.

در مجموع گویا نقطه مشترک خیلی از فیلترینگ ها غیر سیاسی که مشکل اخلاقی ندارند، صرفا دور هم جمع شدن می باشد و به اشتراک گذاشتن نظرات همدیگه. من اسم این کار را در این زمان می ذارم حکومت نظامی اینترنتی. گویا در دور هم جمع شدن آزاد افراد خطری است که ما از آن بی خبریم. حتی با این سرعت افتضاح اینترنت.

پ.ن : این دو تا سایت هم خوبند : اشتراک کتابخانه و اشتراک رزومه