دوشنبه سی ام آذر ۱۳۸۸
تنها کسی که می شناختم و سابقه اش پاک بود.
کسی که در برحه امتحان الهی نمره قبولی گرفت.
کسی که قدرت برایش بی ارزش بود.
کسی با خیال راحت می شد دوستش داشت.
کسی که مصلحت را به ارزش ترجیح نمی داد.
نوشته شده توسط علیرضا کریمی در ساعت 0:46 | لینک
|