دیگه آخرین تلاش ها را برای گرفتن امریه برای دوران سربازی انجام دادم. یک جایی می خواست که من را با ۵ سال تعهد استخدام کنه و عوضش سربازی ام هم پاس بشه اما بعد از مشورت تصمیم گرفتم که قبول نکنم. چون اصلا جای مناسبی نیست و از کارش هم خوشم نمی آد و نمی خوام که ۵ سال خودم را به خاطر یک سربازی ۱۸ ماهه اسیر کنم (صنایع موشک سازی صنایع دفاع). اگر جای دیگه ای بود (مثلا خودرو سازی) قبول می کردم چون از این کار خوشم می آد اما سابقه اون کار فقط به درد نیروهای مسلح می خوره که من نمی خواستم تا آخر کار نظامی بکنم. به هر حال این بود نتیجه مشورت با افراد صاحب نظر از جمله مدیرانی که در دوران دانشجویی به من کمک می کردند.

هنوز منتظرم تا شاید موقعیت خوبی گیرم بیاد اما اگر نشد هم نشد . مگه ۱۸ ماه چه قدره . چشم به هم بزنیم تمومه . تازه من می خوام یک بار دیگه شانسم را برای ارشد امتحان کنم.

به هر حال نباید آدم به خودش سخت بگیره. به قول یکی از دوستان " تنت سلامت باشه !!! " .