ميدان هفت تير. تاكسي هاي خطي آرياشهر.

راننده يك خانم به ظاهر مسن ه كه داد مي زنه آرياشهر، آرياشهر و مسافر جمع مي كنه. پرايد تاكسي سبز. خانم و آقا نداره. اولين مسافر اون سري ماشينش خودم بودم كه نشستم صندلي جلو و تا زمان پر شدن ماشين خودم را مشغول مطالعه ي يك كتاب كه الان نزديك يك سومش تموم شده كردم.

دلم مي خواست داستان زندگي اش را بدونم و اين كه آيا از اين شغل راضي ه؟ شرايط زندگي اش چيه؟ مجبور ه يا مسافر كشي را دوست داره؟

از معدود دفعاتي بود كه نه از كرايه ي زياد ناراحت شدم نه از رانندگي بد و تكون هاي بي جهت ماشين. چيزهاي مهم تري براي توجه كردن بود.

كاش مي شد يكي كه مي تونه بياد باهاش گپي بزنه.