انگار همین دیروز بود که شعر زمستون را نوشتم و متنی که از ته دل اومد نه از صفحه کلید.

برف خیلی دوست دارم و دیگه هر سال گفتم. خوردن یه فنجون چی، شب، تو بالکن، با تماشای برف.

زمستون ، تن عريون باغچه چون بيابون........درختا ، با پاهاي برهنه زير بارون
نمي دوني تو كه عاشق نبودي.......................چه سخته مرگ گل براي گلــدون
گل و گلدون چه شبها ، نشستن بي بهانه ، واسه هم قصه گفتن عاشقانه
چه تلخه ، چه تلخه.......................بايد تنها بمونه قلب گلدون
مث من كه بي تو .......................نشستم زير بارون زمستون
نشستم زير بارون زمستون

زمستون ، براي تو قشنگه پشت شيشه........بهار زمستونها براي تو هميشه
تو مثل من زمستوني نداري.......................كه باشه لحظه چشم انتظاري
گلدون خالي نديدي ، نشستي زير بارون ، گلهاي كاغذي داري تو گلدون
تو عاشق نبودي.......................ببيني تلخ روزهاي جدايي
چه سخته ، چه سخته.......................بشينم بي تو با چشمهاي گريون

به یاد نوشته پارسال